بيش از درصد از 618 شرکتکننده در نظرسنجى پايگاه اينترنتى موسسه فرهنگى تحقيقاتى امام موسى صدر، با دلايل مختلفى معتقدند که مجموعه اقدامات دولت ايران براى آزادى امام موسى صدر کافى و مناسب نبوده است.
به گزارش روابط عمومی مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر، این همایش در روزهای 24 و 25 آذر 1388 در آمفی تئاتر دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد برگزار خواهد شد.
پژوهشگران و محققان علاقه مند، میتوانند آثار خود را حداکثر تا تاریخ پانزدهم آبان 1388 در موضوعات ذیل برای دبیرخانه این همایش ارسال کنند:
موضوعات پیشنهادی برای مقالات عبارتاند از:
ـ تأثیر سیره معصومان بر اندیشه و عمل امام موسی صدر؛
ـ هویتبخشی به شیعیان لبنان در پرتو معارف رضوی؛
ـ انسان در منظومه فکری امام موسی صدر؛
ـ امام موسی صدر و توسعه اجتماعی و نهادسازی؛
ـ توانمندسازی و مسئولیت بخشی به جوانان؛
ـ نقش نوین زنان در خانواده و جامعه لبنان؛
ـ همزیستی میان پیروان ادیان مختلف و فرهنگ گفتوگو با مخالفان از نگاه امام موسی صدر؛
ـ فرایند نیرومندسازی مقاومت در برابر تجاوزات اسرائیل؛
ـ نسبت دین با عقل، علم و اخلاق در اندیشه امام موسی صدر؛
و...
بنا بر این فراخوان، پژوهشگران میبایست مقالات را در محیط word و به آدرس اینترنتی hamayesh@imamsadr.ir یا به دبیرخانه همایش به آدرس: مشهد، دانشگاه فردوسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، ارسال کنند
[ اطلاع رسانی ]
+ نوشته شده در ساعت6:41 بعد از ظهر توسط باران محسنی
مقدمه: فردا روز توست...یه روز مخصوص خودت...روز خدا...فردا برایت شمع روشن م یکنم و با تو حرف م یزنم... به هر کس که نگاه کنم او تو خواهی بود... با هر کسی که حرف بزنم با تو سخن خواهم گفت... گداهای شهرم را دوست خواهم داشت... ولی باور کن خداجان نیستی ...اینجا نیستی...فقط فردا باش... فردا روز توست...باشد که هر روز، روز تو باشد...
یکم:در رم که یک بلاد غیر اسلامی است از طرف فائو و در حمایت از روز گرسنگان مسابقه دو میدانی برگزار شد و مبلغی از این کار تهیه و به گرسنگان اهدا شد...
دویم: دهه کرامت در ایران اغاز شده به یمن تولد عزیزت... ولی چه شد که مسلمانان همچنان در نکبت و بدبختی زندگی م یکنند؟...خدا جان هيچ م يداني اینجا همه چیز سمبلیک است...اینجا هر چیزی که بمیرد برایش دهه گرامی داشت م یگیرند...یاد رفیق کریم در شازده حمام بخیر...او برای ارمان کشته شد...ارمان معشوق او بود...
سیم: رییس دولت جعلی دهم مدعی است که درهای توسعه و پیشرفت را به روی مردم گشوده است غافل از این که نم یداند توسعه و پیشرفت در گرو رشد و بسط روح انسان هاست...چهارتا تیر و تخته رو که فاشیستهای المانی هم خیلی بهتر و بی نقص تر از دولت اسلامی درست کردن...
[ جامعه ]
+ نوشته شده در ساعت9:51 بعد از ظهر توسط باران محسنی
اينجا مشهد است...
حال و هوا را هم اگر جويا باشيد مثل گذشته است فقط كمي بيشتر گير گلوش خس خس م يكنه...مردم هم همان مردم... شهرهم همان شهر... روزگارهم همان روزگار...
جمعه روز خوبيسيت...به خوبي و خوشمزگي چند تا ادامس نعنايي كه يه جا بجويي... به خوشي يه سطل اب ولرم كه بريزن رو سر ادم... به لذت روز برفي كه مدرسه تعطيل بشه... به ماندگاري خاطره ديدار يه دوست قديمي تو شلوغ بازار يه شهر بزرگ... به شادمانگي پرواز بادبادك تو زمون بچه گي... خلاصه خيلي دلچسبه...
تولد تو چيز ديگريسيت... همين براي زندگي كافي نيست؟!
تولدت مبارك...
[ یادداشت های شخصی ]
+ نوشته شده در ساعت1:29 بعد از ظهر توسط باران محسنی
مردِ وسيعِ ،آرامِ،تنهايِ سختِ من...
[ یادداشت های شخصی ]
+ نوشته شده در ساعت0:43 قبل از ظهر توسط باران محسنی
ماریو بارگاس یوسا نویسنده، دیپلمات و سیاستمدار پرویی از جمله استثناهای پرفروغی است که می تواند ردیه ای بر نظریه "عدم سنخیت سیاست ورزی و روشنفکری" باشد. یوسا سال ها در کار دیپلماسی و تحلیل سیاسی بوده اما امروز کمتر خواننده آثار اوست که سابقه فعالیت سیاسی وی را ملاک قرار دهد و به جای رمان هایش به دوران پشت میز نشینی اش اشاره کند.
اگرچه غالب فعالیت های سیاسی یوسا هم راستای دغدغه های صلح طلبانه و دموکراسی خواهانه او بوده است ولی آنچه از وی به یادگار می ماند، نه عکس های مربوط به ملاقات هایش با روسا و وزرا که رمان های تاریخی و انسان گرایانه اوست.هنرمندان و نویسندگان و روشنفکران، انسان های بی سن و سالی هستند که کسی سال ها و دهه های عمرشان را نمی شمارد و آرزوی نبودشان را نمی کند. سیاستمداری حاصل تجربه و آزمون و شکست است. تجربه و آزمون و خطا در سیاست مساوی با اشتباه ها و خیانت ها و مصلحت اندیشی هایی است که تاثیراتش فراتر از فرد را دربر می گیرد و آسیبش متوجه گروه، قوم یا یک سرزمین می شود.
نسل بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران فراز و فرودهای مختلفی را از سر گذرانده است. تلاش برای تثبیت حکومت مردم سالارانه، تفکیک واقعی قوا، دستیابی به حقوق شهروندی و قدم گذاشتن به مسیر توسعه اقتصادی و صنعتی با پستی و بلندی های بسیار همراه بوده است. در این میان دوره هشت ساله صدارت سیدمحمد خاتمی به دلیل آنچه قبل از آن وجود داشت و بعد از آن جریان دارد، دوره ای متفاوت به شمار می رود.
دوره حضور خاتمی در جایگاه ریاست جمهوری، دوره پیوند اخلاق و فرهنگ با سیاست بود. شاید جهت گیری مستقیم او و مجموعه همراهش به سوی آرمان های دیرین جامعه چون دستیابی به آزادی ها و حقوق اولیه انسانی بود که دوره خاتمی را این قدر متفاوت نشان می داد. اما تغییر مسیر سیاسی کشور از سال 84 به این سو و به خصوص اتفاقات تابستان 88 دلیل اصلی تفاوت ها را پیش رو می گذارد. او حالا بیش از پیش بر ابعاد فرهنگی و متعهدانه اش افزوده و این مقوله کمترین ارتباطی با پیشبرد موضوع گفتگوی تمدن ها و ادبیات روشنفکرانه اش ندارد. ورود خاتمی به انتخابات دهم ریاست جمهوری و سپس کناره گیری اخلاقی اش در حمایت از میرحسین موسوی و سپس کوششی که در حمایت از او به خرج داد، کماکان به شکلی دیگر و در مرحله ای خطیرتر از گذشته جریان دارد و کیست که نگوید چنین رویکرد شجاعانه ای را از خاتمی در این برهه پر از اتهام و افترا و محاکمه انتظار نداشته است.
خاتمی در نیمه هفتمین دهه عمرش - که مقارن بازنشستگی و دوره استراحت و رخوت خوانده می شود - به آن دسته از سیاستمدارانی پهلو زده است که سن را به شمارش نمی آورند و به جای عزلت گزینی از تجربه و پختگی سخن به میان می آورند.
اما حضور پیوسته خاتمی در جریان رخدادهای پس از انتخابات و حمایتش از حقوق به یغما رفته بخشی از جامعه، حضوری توام با تعهد و اخلاق بوده است. شاید اطلاق دوباره "سیاستمداری که به جای سیاست به روشنفکری نزدیک است" به سیدمحمد خاتمی، دیگر پس از عبورش از آتش به فراموشی رفته باشد. او چند روز قبل از سالروز تولد 66 سالگی اش با سخت ترین تهمت هایی مواجه شد که رییس جمهورسابق یک کشور با آن روبرو می شود؛ آن هم در یک نظام سیاسی اسلامی و در سیستمی که تصمیم سازی های عالی رتبه اش در ید رییس دولت نیست.
خاتمی در 66 سالگی هر قدر با کینه و تهمت های مخالفانش روبروست، به همان اندازه نزد رفرم گرایان صاحب جایگاه اخلاقی و فرهنگی در کنار وجهه سیاسی شده است. اگرچه دوران توسعه سیاسی و فرهنگی دولت اصلاحات کم کم زیر غبار سال ها می رود، ولی تحولات رخ داده اخیر بر یگانگی دوره ریاست جمهوری خاتمی در جمهوری اسلامی می افزاید و شمع های تولد او را درخشان تر جلوه می دهد.اینجاست که حتی سیاستمداری که قلم بر بوم نقاشی نمی کشد و تبحر در نواختن ساز ندارد، حافظ هنر و فرهنگ لقب می گیرد و کسی عدد شمع های روی کیک تولدش را ملاک بازنشستگی حساب نمی کند. او نمونه سیاستمدارانی در ایران شد که عمری همپای نویسندگان و هنرمندان خواهند داشت.
[ سیاست ]
+ نوشته شده در ساعت5:37 بعد از ظهر توسط باران محسنی